Gecenin karanlığından bir yazı!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Gecenin karanlığından bir yazı!

Naci Sapan

Dolaşıyorum kentin farklı alanlarında. Sohbetler hayata ve geleceğe dair. insanlar stresli, umutsuz, buna rağmen umuda dair sözler duymak istiyor. Özellikle siyaset kurumlarındaki tükenmişliğe vurgu var. Tükenmenin dibe vuruşundan umudu arıyor.

Ekonomik sıkıntı başat konu. Toplumsal bir beklenti var, stres tavan yapmış durumda. Çaresizlik ve umutsuzluk var. Siyaset kurumlarından beklentilerin toplumsal rahatlama mecrasının dışında seyretmesinin verdiği rahatsızlığı çok net görüyoruz. Bunun adı; toplumsal tükenmişlik sendromu mu?

Çete, mafya, çökme, tehdit gibi durumların varlığının etkiside bu sendromun varlığının bir parçası. Kendimdede hissediyorum, sanırım bu yazıyı okuyan dostlarda aynı hisleri paylaşır.

Çünkü, bireysel üretkenliğimiz azalıyor, sosyal bağlarımız zayıflıyor. Sadece karşılaşınca hal hatır soruyor, sağlık diliyoruz. Kimse kimseye bulaşmak istemiyor, gelir seviyesi iyi olanda, olmayanda mutlu değil.

Durum, siyaset kurumlarının tüzel kişiliğinin sınırlarını aşmış, yeni bir duruma kapı aralamış gibi duruyor. Tek başına iktidar olmanın dışında seyreden bir hal ve vaziyet var.

Bütün tarafların içinde olduğu mutabakat oluşumu mu? Bütün kesimlerin içinde olduğu, ortak bir mutabakat mı?

Ülke yönetiminin demokratik bir ivme ile buluşması, sıkışık anlarda ortak mutabakat ile sağlanabilir.

Bence o noktadayız.

Toplumsal tükenmişlik sendromunu yenmenin başka yolu var mı? Bilemiyorum. Gördüğüm, duyduğum, analiz etmeye çalıştığım bir durum. Olur yada olmaz, naçizane bir tablo çizmeye çalıştım. Kısa günün özeti.

NACİ SAPAN