İnsan, birinden giderken aslında kendine varır.
Her gidiş, insanın kendine attığı bir adımdır.
Bedenen bulunduğun yerde olabilirsin; ama ruhun oraya ait değilse,
doğru toprakta değilsen,
doğru habitatta yaşamıyorsan,
o toprak seni beslemiyorsa,
gitmek gerekir.
Ben gitmeyi çok değerli, hatta kutsal bulurum.
Ama gitmenin de bir zarafeti olmalı.
Gittiğin yerde enkaz bırakmamalısın.
Nasıl ki ipek böceği kozasını geride bırakır; o koza orada kalır, hatta bir gün ipeğe dönüşebilir. Ama onu hırpalamaz, parçalamaz, dağıtmaz.
İnsan, gidebilmenin zarafetini de yaşayabilmeli.
Çünkü bir insanın gidebilme biçimi, ruhunun olgunluğu ve kalitesi hakkında çok şey anlatır.
ÜMRAN GÜNDEŞ
UNCATEGORİZED
19 saat önceDÜNYA
20 gün önceMAGAZİN
20 gün önceGÜNDEM
20 gün önceDÜNYA
24 gün önceDÜNYA
25 gün önceGÜNDEM
26 gün önce
1
Kılıçdaroğlu’nun açıklama yaptığı salonda dikkat çeken değişiklik
4234 kez okundu
2
Ahmet Serkan Tuncer in İhraç İstemi Üzerine
4208 kez okundu
3
TİSAN DAVASINDA GÖZLER YENİDEN KEŞİF SÜRECİNDE
4145 kez okundu
4
YENİ BİR ÇAĞIN EŞİĞİNDE: AVRUPA VE ORTA DOĞU’DA STRATEJİK UYANIŞ VE DEMOKRATİK BİRLİK
2940 kez okundu
5
SİYASİ PARTİLERİMİZ – 2: AK PARTİ
2640 kez okundu