Dursun bütün zaman dilimleri

*

Biliyorum acemisiyim bu yolun.

Daha önce hiç çıkmadım ki böyle bir yolculuğa…

Haberdar bile değildim.

İzin vermedim ki bir ruha…

Asi taylar gibi dolanıp durdum etrafta

Ateş dediler o yüzden benim adıma…

Gözlerim kapalı

Hiçbir şeyin farkında olmayan bir “ateş”…

Sonradan açıldı gözlerim.

Yakara yakara, haykıra haykıra…

Duymadın mı seslerini?

Nasıl duymazsın?

Hâlbuki yeri göğü inletti dediler.

Öğretmez mi bir ruh işin bütün inceliklerini bedenine?

Yaşamayı öğretmez mi ona?

Hem her şeyi bilerek ve isteyerek gelmedin mi bana?

Bir ruh vazgeçer mi çabuk bedeninden?

Vazgeçerse ne hayrı dokunur bedenine?

Hem bu kadar çabuk pes edecek bir ruh musun sen?

Eğer öyleysen neden geldin?

Bütün itirazlarıma rağmen neden girdin inatla bedenime, fikrime, zikrime?

“Gidemediğin yer senin değildir.” Demiştin.

Gitmedin ki ruhum geldiğin günden beri

Hep oradaydın, içimde…

En başından beri hep hissettim seni

Yayıldın bütün damarlarıma, hücrelerime

Belki de sırf bu yüzden…

Hiç yıkılmaz denilen şeyleri yıkıp geçtim.

Hiç bitmez denilen şeyleri bitirdim.

Herkesin uğraşıp da başaramadığı şeyi.

Kendi engellerimi aştım da geldim.

Yüreğimi dinledim.

Kendiliğinden gel demiştin bana…

Ben buradayım seni bekliyorum.

Seni hiçbir zaman bırakmayacağım.

Sen olmak için, ben olman için

Biz olmak için, kendiliğimden geldim.

Seni yaşayabilmek, ruhumla bütünleşebilmek için.

Çünkü ben seni seçtim.

Anlıyor musun?

Baharın bütün çiçeklerinin tohumlarını topladım.

En nadide, en güzel renklilerini bedenime ektim.

Filizlenip açsınlar, mis kokular saçsınlar diye…

Baharın kendisi olmak için.

Bahar olmak için.

Vakti geldiğinde ruh ve bedenlerimiz bir olup, göğe çıksın.

Dursun bütün zaman dilimleri.

Yeryüzü olalım, gökyüzü olalım, deniz olalım.

Ateş olup yanalım, kül ola ola… Diye.

Anlıyor musun?

Şimdi söyle…

Bizi soktuğun bu yarışta

Tecrübeli ama yalnızca kazanmaya oynayan

Ruhsuz biri mi kazansın?

Yoksa senin için birçok şeyi göze alan

Ve seni gerçekten yaşayıp, hisseden biri mi?

Hani demiştin ya…

“Beni yaşar gibi sev, sever gibi yaşama”

Karar senin.

Ya verdiğin sözleri tutar…

Beden ve ruhlarımız bir olup, ulaşır sonsuzluğa…

Ya da yok olup gideriz.

Kör olasıca karanlıkta.

Başak KARATEPE