VATANDAŞIN OCAĞINA İNCİR AĞACI DİKMEK!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

VATANDAŞIN OCAĞINA İNCİR AĞACI DİKMEK!

Günlük hayatımızda sıkça kullandığımız bir deyim vardır: “Ocağına incir ağacı dikmek…”

Bir insanın düzenini bozmak, geçimini zorlaştırmak, elindekini avucundakini kaybetmesine neden olmak anlamında kullanırız bu sözü. İncir ağacının kökleri zamanla yayılır, bulunduğu yapıya zarar verebilir. 
İşte bu yüzden, birinin ocağına incir ağacı dikmek, o insanın yaşamını altüst etmekle eş anlamlıdır.

Peki bugün dönüp vatandaşımızın hayatına baktığımızda ne görüyoruz?

Pazara, markete giden insanımız artık ne alacağını değil, neyden vazgeçeceğini hesaplıyor. Sepetini doldurmadan önce fiyatlara bakıyor, ihtiyaçlarını bir kez daha gözden geçiriyor. Eskiden rahatlıkla aldığı birçok ürünü bugün almakta zorlanıyor.

Emeklimiz ay sonunu nasıl getireceğini düşünüyor. Yıllarca çalışmış, ülkesine hizmet etmiş insanlar, bugün aldıkları maaşla temel ihtiyaçlarını karşılamanın hesabını yapıyor. Çalışanlarımız emek veriyor, alın teri döküyor ama geçim sıkıntısından bir türlü kurtulamıyor.

Bir evin kirası, elektrik ve su faturası, mutfak masrafı, çocukların eğitim giderleri… Hepsi aile bütçesinin üzerinde ayrı bir yük oluşturuyor. Anne babalar çocuklarının ihtiyaçlarını karşılayabilmek için kendi ihtiyaçlarından vazgeçiyor. Gençler ise iş bulmanın, kendi ayakları üzerinde durmanın ve geleceğe güvenle bakmanın mücadelesini veriyor.

Bütün bunlar yaşanırken kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor:
Vatandaşın ocağına incir ağacı mı dikiliyor?

Elbette dünyada yaşanan ekonomik gelişmelerin, savaşların ve küresel sorunların ülkemize etkileri vardır. Ancak bütün sorunları dış gelişmelerle açıklamak da doğru değildir. Ülkeyi yönetmek, yalnızca yaşanan sıkıntıları anlatmak değil, o sıkıntıları azaltacak çözümler üretmektir.

Vatandaşın beklentisi de aslında çok açık: 
Alın terinin karşılığını alabilmek, evinin geçimini sağlayabilmek, çocuklarının geleceğinden endişe etmemek ve yarına biraz daha umutla bakabilmek…

Bunlar lüks değil, insanca yaşamanın temel ihtiyaçlarıdır.

Ekonomiyi yalnızca rakamlarla değerlendirmek yeterli değildir. Asıl önemli olan, o rakamların vatandaşın hayatına nasıl yansıdığıdır. Bir ülkede insanların mutfağındaki yangın büyüyorsa, emekli geçinemiyorsa, çalışan ay sonunu getiremiyorsa ve gençler geleceğe dair umudunu kaybediyorsa, bu sorunların üzerinde ciddiyetle durmak gerekir.

Siyaset, vatandaşın yaşadığı sıkıntıları görmezden gelme yeri değildir. 
Tam tersine, vatandaşın sesini duyma, sorunlarını anlama ve çözüm üretme sorumluluğudur. İnsanların beklentisi de budur: Daha fazla söz değil, hayatlarını kolaylaştıracak somut adımlar.

Unutmayalım ki bir ülkenin gücü yalnızca ekonomik göstergelerle değil, vatandaşının nasıl yaşadığıyla da ölçülür. İnsanlarımızın sofrasında huzur, evinde güven, geleceğinde umut olmalıdır.

Çünkü mesele yalnızca geçim meselesi değildir. Mesele, insanların emeğinin karşılığını alabildiği, ailesiyle huzur içinde yaşayabildiği ve yarınından korkmadığı bir ülke meselesidir.

Unutmayalım; bir ülkenin gücü, vatandaşının ne kadar rahat yaşadığıyla da ölçülür. Vatandaşın ocağı tütsün ki evinde huzur, ülkesinde umut olsun.

MEHMET OK