ADANA GARI’NDAN ANTAKYA KIŞLASI’NA

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

5 Temmuz 1938, Salı…

Takvim yapraklarında “Türk birlikleri Hatay’a girdi. Fransızların 1936’da ilan ettiği sıkıyönetim kaldırıldı. İskenderun, Fransız işgalinden kurtuldu” diye yazar. Sadece 3 cümle ama olabildiğince derin millî duygusuyla…

Baha’nelere ne gerek; bu bir kurtuluş destanıdır dostlar…

*****

Bu tarih de yani 5 Temmuz 1938 de yalnızca şanlı Türk ordusunun Hatay Devleti  topraklarına girerek Fransız sıkıyönetimini parçaladığı bir gün değildir sadece. Türk milletinin kaderini bir kere daha değiştiren bu tarih; çeyrek asırlık bir vatan hasretinin, diplomatik dehanın ve sarsılmaz bir millî iradenin zafer tacıdır aynı zamanda…

İskenderun ve Antakya sokaklarında yankılanan postal sesleri, bir milletin öz yurduna kavuşma andının mührü olmuştur bir bakıma…

*****

Mustafa Kemal Atatürk’ün Hatay için “Benim şahsim meselemdir!” demesi ve bu mukaddes yürüyüşün başlangıcı aslında 15 Mart 1923’te Adana Garı’nda filizlenir. Daha doğrusu tetiklenir.

Ankara’dan yola çıkan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün önünü, siyahlar giyinmiş Antakyalı bir genç kız keser ve “Bizi de kurtar baba!” diyerek önünde hıçkırıklara boğulur. Mustafa Kemal bu olaydan çok etkilenir. Milletinin gözyaşını bağrına basan Büyük Önder, tarihe altın harflerle kazınacak o yemini orada ediverir; “Kırk asırlık Türk yurdu, düşman elinde esir kalamaz!”

Bu söz; Hatay davasının ilk fermanı, Misak-ı Millinin ise hiç sönmeyecek bir meşalesidir.

*****

88 yıl önce bugün, 5 Temmuz 1938’de Türk askerinin şehre girmesiyle emperyalistlerin zincirleri birer birer kırılırken Atatürk’ün emriyle 2 Eylül 1938 tarihinde bağımsız Hatay Devleti kurulur. Cumhurbaşkanlığına seçilen Tayfur Sökmen önderliğindeki Hatay Meclisi, ilk günden itibaren kalbini Ankara’ya bağlar. İstiklal Marşı’nı millî marş, al bayrağa yalnızca küçük bir yıldız farkı olarak eklenen bayrağı da öz bayrak kabul eden bu devlet; bağımsızlığın değil, anavatana kavuşmanın bir ara durağıdır adeta…

Gazi Mustafa Kemal, hasta yatağındayken bile tüm dünyaya meydan okuyarak, “Hatay benim şahsi meselemdir” demiş ve ömrünün son nefesine kadar bu topraklar için çarpışmıştır. Kendisi bu büyük vuslatı göremese de onun çizdiği vizyon, 29 Haziran 1939’da Hatay Millet Meclisi’nin oy birliğiyle Türkiye’ye katılma kararı almasıyla tamamlanır.

23 Temmuz 1939 tarihinde son Fransız askeri bu kutsal toprakları terk ederken, Antakya Kışlası’nda sonsuza dek dalgalanacak olan Türk Bayrağı göndere çekiliyordu.

15 Mart 1923’te Adana Garı’ndaki o hüzünlü haykırışla başlayan bu kutsal mesele; 1938’de Albay Şükrü Kanatlı komutasındaki Türk askerinin İskenderun’a girişiyle zafere dönüşür de 2 Eylül 1938 ve 23 Temmuz 1939 tarihlerinde ebedi bir vuslatla taçlanır.

Atamızdan ‘fikrimiras’ bu Hatay’ın kurtuluş mücadelesi; sabrın, imanın, diplomasi dehasının ve canı pahasına toprağına sahip çıkan aziz Türk milletinin tarihe vurduğu en asil damgadır aslında.

Minnet ve saygıyla…

BAHA AKINER