GÜVERTEDE 2

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

GÜVERTEDE 2                            

Denizi izledim, belleğim diri.                                                                                                              

Düşlerim yıllardan beri gizlenmekte idi.                                                                                             

Denk getirdim bu kez uzayan günleri                                                                                                                    

Kara kıta yitti gözümde yavaş yavaş.                                                                                                          

Küçük damlalar yürüyor yüzümde                                                                                                                  

Öyle kıpırdadın ki, açılacak örtün, ömrün.                                                                                                     

Üstünü örttüm, tanımamıştım seni.                                                                                                                                              

Denizi özlemişsin sen de benim gibi.                                                                                                                                                  

Martılar eşlik etti gemiye, uğurlamak için tutukluyu                                                                                                    

Damlalar yüzüme düştü, martının sıçrattığı.                                                                                                                   

Poyraz gözlerine esiyor senin, sonra gözlerime.                                                                                                                                     Kanatlarının beyazlığı kalıyor havada.                                                                                           

Martılar konacak karaya, bana konmadan önce.                                                                                                                                           

Şiirler okuyacağım isyandan, söz verdim güvertede.                                                                                       

Akşam bayılıyorum, sabah zor ayılıyorum                                                                                                       

Buyur ediliyorum, kovulmuyorum cennetten.                                                                                                        

Tokuşturuyoruz kadehleri; emeğin, lezzetin güzelliği.                                                                                                                                     

Kırıyoruz tabakları, sanki başka ülkedeyiz gibi.

Çalıştık gündüz akşam, bakışlarında dinlendik.                                                                                                              

Sonra ölüm geldi yine aklıma; sensiz olmaz, seninle olmaz.                                                                                                                                                                   

Kör zindanda tuttu beni savcı, çok kez öldüm gece.                                                                                                               

Namık Kemal’in kapatıldığı hücrede yaşadım ben de.                                                                                                                     Tüfekler vardı ellerinde, benim ise şiirlerim.                                                                                                 

Bilinen hayatın suç unsuru idi, şiirli yol yazgısı.                                                                                  

Kuşlar havalanıyor, gemici şarkısı söylüyorum.                                                                                                                                               

Bükülmesin büklüm insan, yarılmasın yer, sevgim büyüyor                                                                                                 

Nefi boğuldu yağlı urganla mahzende. Şiirde yine suç var.                                                                                                              Menekşe gördü kuru toprakta son anda Nefi, dünya ona dar.                                                                                                                          

İnsanlığa kalsın; sen de menekşesin, gelişen insandın Nefi                                                                                                                         

Hayat sürecek dedi cellat. Sürmüyor, bitiyor işte. Nefi’ninki                                                                                                     

Yontuyorum baştan, fazlayı atıyorum kendimden.                                                                                                                                                                                                Yıllarca çekiç tutacağım güneşin altında yeniden.                                                                                                      

İnsan eserler verecek yeniden; dönmeyecek geri,                                                                                                                           

Yüceltmek insanlığı emeli  iyi niyetle kurmak niyeti.                                                                                                                Binyıllar geçti, güneşin çocukları şimdi de var.                                                                            

Taş değil, sütun değil, yonttukları kendileri                                                                                                                                                                     

Bilgi, düşünce, erdem söylemleri, aydınlık tercihleri                    (devam ediyor)                                                                              Etkin zihinleri, bilimcileri, düşünürleri, gezginleri var.                                                                                          

Önerileri, sözleri, eserleri, tınıları var.                                                                                                                                                                                                    

Aydınlandı ülke yüzlerce yıl önce, gerek vardı.                                                                                                                                                                                                                 

Yetmedi yirmi birinci yüzyılda yaşamak bize                                                                  

Yosunlu kayadan doğar su, anıları renklere boyar,                                                                    

Denize ulaşmak ister,  dalgalar kıyıyı okşar.                                                                                                              

Kavuşamazsa köpürür, fırtına başlar, sarmaş dolaşır.                                                                                                 

Yasak bölgede yasak çoktur; el ele özgürlük timsalidir.                                                                                              

Mağaradan çıktı  çalıştı insan, bize her anı armağan.

FAZIL TÜTÜNE