Bu dünya sen ben demeden, Biz olursak döner!

---

*

İnsanoğlu doğduğundan beri nankördü

Doğup büyümüş olduğu dünyaya

Sanki onun bir parçası değilmiş, sahibiymiş gibi

Her şeyi hak gördü kendine yapmaya

Ve dünya hiç görmedi böyle nankör bir canlı

Tutkuları ve ihtiraslarıyla

Kendi neslini bile tüketebilecek gözü karalıkta

***

Ayrılmaz bir bütün olduğu doğayı sevdi insanoğlu…

Sözde…

Yok etti / Severek…

Katletti / Severek…

Görmezden geldi / Severek…

Ve nice canlıları…

Severek bozdu dünyanın ekolojik dengesini

Belki de bilmiyordu insanoğlu

Nasıl seveceğini ve sevileceğini

Bilmiyordu…

Dünyayı nasıl bir karanlığa sürüklediğini

Ve bilmiyordu…

Doğayı katlettikçe kendinin de yok olabileceğini.

***

Hırsları ve ihtirasları uğruna

Katletti on binlerce insanı

Bir kara parçası uğruna

Savaşlar çıkardı insanoğlu

Sınırlar / kurallar çizdi

Kendinden olmayanı yok saydı / hiçe saydı

Hâlbuki böylemiydi yaşam ilk başlangıçta

Her yer herkesin / Her şey her yerin değil miydi?

Her canlının yaşamaya hakkı yok muydu bu dünyada?

***

Binalar / koca koca gökdelenler dikti

Gasp etti doğadaki canlıların yaşam hakkına…

Yetinmedi bununla…

Keyfi uğruna öldürdü…

Unuttu insanoğlu bir hücrede yaşamın zorluğunu

Kafeslere tıktı / dar alanlara mahkûm etti.

Tasmalar taktı boyunlarına.

Bir çöpü çöpe atamadı da…

Fırlattı nereyi bulursa

Kimi yer ateşe tuttu

Oldu sana orman yangınları can çekişen canlıların arasında

***

Binalar, Taşıtlar, egzoz dumanları

Fabrikalar, plastik atıklar

Nükleer santraller, vs… vs… daha da fazlası…

Kuruldukça kuruldu insanoğlu

Yer, gök, deniz dinlemedi

Doldurdukça doldurdu dört bir tarafı

Yok ettikçe yok etti yaşam alanlarını

Bütün hoyratlığıyla yüklendikçe yüklendi üstüne doğanın ve dünyanın

***

Ve doğa / dünya “dur” dedi insanoğluna…

Yeter, bu kadar zulmettiğin..!

Depremler, hortumlar, doğal felaketler…

Virüsler, hastalıklar…

Deniz kustu insanın üstüne üstüne

“Artık anla!” dedi doğa

Bir ders çıkar şu yaptıklarından…

Buralar yalnızca sana ait değil.

Ya birlikte var olacağız / ya da birlikte yok olacağız.

Peki insanoğlu ders çıkardı mı yaptıklarından?

***

Yaşam denilen serüven / bir yolculuk

Kimilerinin uzun, kimilerinin kısa

Kimilerinin kolay, kimilerinin zor

Her yaşam birbirine benzemeden

Kendi özelliklerini barındırmakta

Ve yaşam denilen bu serüven yolculuğunda

Geleceği bırakabilmek istiyorsak çocuklarımıza

Lüksümüz yok hoyratça davranmaya

Keşkelere kalmadan…

Çok geç demeden…

Ya aydınlanarak / aydınlatarak devam edeceğiz yolculuğumuza

Ya da gömülüp gideceğiz yavaş yavaş karanlığımıza…

***

Hadi…

Bir güneş olup aydınlatalım dünyamızı farkındalığımızla

Hiçbir şeyi ve hiç kimseyi karanlığa gömmeden…

Işık olalım yarınlarımıza…

Sahip çıkalım dünyamıza / doğamıza…

Farkındalığımızla devam edelim yolculuğumuza…

Bu dünya sen ben demeden, biz olursak döner..!

Başak KARATEPE

---

Yazarımızın diğer yazıları:

• Demem o ki…
• Dursun bütün zaman dilimleri
• Halbuki bahar, yollara sevdalıymış…
• Ruhumu Maviye Boyadım…
• Kanatlanır uçarız özgürlüğe…

---