Mersin’de Yaşamak mı, Mersinli Olmak mı?- Seyfettin ATAR

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Mersin dışarıdan bakıldığında oldukça cazip bir şehir. Denizi var, iklimi yumuşak, sokakları canlı. Günün her saatinde bir hareket, bir akış hissediliyor.

Ama biraz durup bakınca, bu hareketin içinde tarif edilmesi zor bir eksiklik de hissediliyor.

Bu eksiklik bir kişiden ya da tek bir nedenden kaynaklanmıyor.
Daha çok zamanla oluşmuş bir “alışma hali” gibi.

Gündelik hayatın içinde küçük aksaklıklar var, küçük düzensizlikler, küçük kopukluklar…
Tek tek bakıldığında önemsiz gibi görünen bu detaylar, bir araya geldiğinde şehrin ruhunu etkiliyor.

İnsanlar bir şeylerin daha iyi olmasını istiyor, ama bu isteğin ortak bir yönü oluşmuyor.
Beklentiler var, ama bu beklentileri besleyen bir şehir kültürü henüz tam anlamıyla oluşmuş değil.

Bu bir eleştiri değil.
Bu, bir gözlem.

Çünkü şehirler sadece yollarla, binalarla değil;
insanların birbirine ve yaşadığı yere kurduğu bağla şekillenir.

Mersin büyüyor. Bu açık.
Ama büyümek ile gelişmek her zaman aynı şey değil.

Gelişmek; insanların kendini daha ait hissetmesi, daha özenli davranması ve yaşadığı şehre karşı daha bilinçli bir ilişki kurması demek.

Belki de eksik olan tam olarak bu:
Ortak bir şehir bilinci.

Son günlerde Türkiye Belediyeler Birliği Başkan Vekili ve Mersin Büyükşehir Belediyesi Başkanı Sayın Vahap Seçer sıkça şu vurguyu dile getiriyor:
“Herkes Mersinliyim diyebilmeli.”

Aslında bu cümle, meselenin özünü oldukça sade bir şekilde anlatıyor.
Çünkü bir şehirde aidiyet duygusu güçlenmeden, o şehirle kurulan bağ derinleşmeden, gerçek bir gelişimden söz etmek kolay değil.

Belki de artık asıl soru şu:
Biz bu şehirde sadece yaşıyor muyuz, yoksa gerçekten kendimizi bu şehre ait hissediyor muyuz?

Sizce bir şehre “Mersinliyim” diyebilmek neyle mümkün olur?
Bu duygu sizde var mı?

SEYFETTİN ATAR