Behçet Necatigil, “Kitaplarda Ölmek”

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Behçet Necatigil, “Kitaplarda Ölmek” adlı şiirinde, bir insanın ölümünden sonra kitaplarda, sayfalarda ve anılarda bir isim ile bir parantezden (doğum ve ölüm yılları) ibaret tanımlanmasını şu şekilde aktarır; usta şairce:

“Adı, soyadı.

Açılır parantez.

Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti.

Kapanır parantez…

O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı.

Bir parantez içinde doğum,

Ölüm yılları uzun,

Arada kısa bir çizgi…

Sığar mı o çizgiciğe?

Ekilen, biçilenler,

Acılar, sevinçler;

Ne kadar yaşandıysa?

Sığar mı bir uzun ömür,

O minicik çizgiye?”

*****

Ölmek, yaşamak değil aslolan. Aslolan; bir çocuğa iyi gelebilmek öncelikle, bir insana, bir yüreğe, bir ruha. Ruh dedim de ruha dokunmak, yeşertmek yürekleri; çiçeklendirmek hani…

Rakam olarak 60’ı devirdi, daha doğrusu öyle demiş annesi; devirmiş yani. Hiç öyle görünüyor mu dostlar?

Ofisin en fırlaması. Hem de en küçük görünen en büyüğü, pardon pardon “en büyük görünen en küçüğü” mü deseydim? Kafam karıştı ya…

Yaş 60 ama gram akıllanmış mı Niko? Yok, akıllanmamış. Tanımadıysanız daha, tanıyın; doğum günü çocuğu, ‘güzel insan’ ama…

BAHA AKINER