FIRSAT VARKEN  

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

FIRSAT VARKEN                

Ortacı adam ahşap ev inşa eder sevgiliye. 

Cetvel, gönye, çekiç şaşmaz düzeninden.

Ahşap çakar, yalnız yaşar, ırmak ev önünden akar.                                                  

Yapıyı bitiriyor, şehirden sevdiği kadını getiriyor.                                                                                              

Yüksek perdeden türkü söylüyor, gelince ortacı kadın.

Ot topluyorlar, türkü söylüyorlar karşı tepelere.                                                                                           

Sert esmeden fırtına, sel yükselmeden, sürüler geçerken                                                                                                    

Sıcak koynunu öperken, ev sıcak ; sözler birikmişken.                                                                                                             

Özlemişler birbirini, elleri yüzlerinde uzun uzun.                                                                                                  

Başlarını dayadılar göğüslerine, rüyalar zihinlerinde dolaşırken                                                                                                            

Türkü söylediler, dünya yeniden dönsün istediler.                                                                                                                    

Armağan kolye boyunda, bilezik bilekte, yüzleri bitişik.                                                                                                                                   

Güneşe, toprağa uzandılar; kolları kollarını sardı.                                                                                                         

Çağlayan çağlasın, nehir şırıldasın, serçeler beklesin.                                                                                                                                     

Gece yel eserken, selviler eğilirken, kuzular geçerken                                                                                                          

Türkü bitmesin, meltem dinmesin; yıllar üzmesin istediler.

Sabah uyanınca erken, sazan çektiler ağdan.                                                                                                      

Yeni türkü dillerinde, bitkilerden içtiler, derinde yüzdüler                                                                                            

Aşkları aşikâr, sessiz sevinçti bedenlerinden yayılan.

FAZIL TÜTÜNER