BİR ÖMRÜN İÇ MUHASEBESİ

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

BİR ÖMRÜN İÇ MUHASEBESİ

Hayatım boyunca vicdanımı kirletecek tek bir lekeye bile izin vermedim. Maskelerin arkasına saklanmadım; ne hissettiysem açıkça söyledim, neye inandıysam onu yaşadım ve arkasında durdum.

Benim lügatimde “keşke”lere yer yoktur; çünkü yaşadığım hiçbir anın pişmanlığını taşımıyorum. Geçmişin hatalarından ders alarak doğru yolu bulmaya çalıştım.

Allah’a inanan bir kul olarak, kendi içimde kurduğum adalet divanında vicdanımın kabul etmediği hiçbir şeyi hayatıma sokmamaya gayret ettim.

Dürüstlüğü hayatının merkezine koymuş, dostluğa değer veren, samimiyeti sözde değil özde yaşayan bir insan olmaya çalıştım. Sahte yüzleri, yalakalığı, çıkarı için eğilen insanları hiçbir zaman sevmedim.

Ben dost bildiğim insana doğruyu söyledim. Kırılır mı, alınır mı diye hakikati saklamadım. Çünkü gerçek dostluk, gerektiğinde acı da olsa doğruyu söyleyebilmektir. Benim dostluğumda yalana, menfaate ve iki yüzlülüğe yer yoktur.

İnsanları etnik kimliğine, diline, mezhebine ya da ırkına göre ayırmadım. Ülkemi de insanımı da sevdim. Herkese Allah’ın yarattığı bir can, bir insan olarak değer verdim.

Sevmediğim bir insana seviyormuş gibi davranmadım. Sevdiğimden de hiçbir zaman karşılık beklemedim. Kimseye kötülük yapmayı düşünmedim ancak imkanlarım dahilinde iyilik yapmaya ve yardımcı olmaya çalıştım

Güçlünün değil haklının yanında oldum. Dostluğumu menfaat terazisinde tartmadım. Bir yola çıktıysam arkama bakmadan sonuna kadar yürüdüm.

İnsan olduğum için kırıldığım da oldu, kırdığım da oldu. Ama gerektiğinde özür dileyecek kadar erdemli, affedecek kadar da yürekli oldum. Bu yüzden başımı her zaman dik tutum.

Affettiklerim oldu. Ama vefasızlığı karakter haline getirenleri, ihanet edenleri, çıkarını dostluğun önüne koyanları affetmedim. Çünkü onlar dürüst bir yüreğin değerini taşıyamadılar.

Şunu herkes iyi bilsin: Ben hayatım boyunca dürüst olan, dostluğun ve arkadaşlığın hakkını veren ve bilen tek bir insanı bile kaybetmedim. Benim kaybettiklerim ve beni kaybedenler; sadece çıkarcı, kibirli, bencil, yalaka, sahte, vefasız ve hain ruhlardır.

Onlar zaten bu hayata yükten başka bir şey değildir.

Atın çöplüğe gitsin.

ŞEVKET DEMİR