DOST ELİ UŞAK ve SİVAS’LILAR

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

DOST ELİ UŞAK ve SİVAS’LILAR

Osman Yılmaz

Pir Sultan mağdurları Banaz’ın batısında, Yıldız Dağı yamacında gizli izleri izleyerek bir ahlat ağacı altında toplaştılar. Pirin deyişlerini çığırdılar gecenin içinde içlerinden.

Pir Sultan Abdalım, kalkın aşalım Aşıp yüce dağı engin düşelim. Dediler.

Yeniden kalkışak diyenler oldu. Bazı bilgeler şöyle dedi. Görüyorsunuz bire erenler. Şu karşı yaylada göç katar katar. Biz de göçmeliyiz artık. . Atalarımız demez miydi? Batıda Bedreddin diyarı varmış.

Akdeniz yakası Aydın elleri. Kuşlar gider bizim dede Sultana.

Ortaklar diye bir diyar varmış. Menzilimiz Aydın Ortaklar ola. Hak yardımcımız, boz atlı hızır rehberimiz ola dediler. Bir şafak vakti Haymana Ovasında bir garip kuş öterken Banaz’dan huruç eylediler. Şarkışla, Gemerek geçildi.

Kayseri pöçüğünden Kırşehir’de soluklanıp, Cemalım’ın türküsünü Ürgüp’e göndermek üzre orada bıraktılar. Konya cihetine çevirdiler yönlerini. Kırk altıncı günde Afyon Emirdağ eteklerine vasıl oldular.

Emirdağ’lılara bir çıkın türkü bırakıp biraz çökelek, ekmek ve kuru soğan aldılar. (Emirdağ türkülerinin tohumu Banaz’dandır) Gide gide bir söğüde dayandılar. Baktılar ki çayır çimenli bir yeşil diyar. Alabildiğine Sivas’lı, alabildiğine Banaz.

Osmanlı’nın gözünden de ırak. Orayı yurt tuttular. O yıllarda dağlar madencilerce delinmemişti henüz. Avcılar ve çobanlar bilirdi dağları. Avcılar sordular. Siz kimsiniz birader kardeşler dediler. Bizimkiler fısıldaştılar biraz. Banaz’lıyız demediler. Bilirlerdi ki, Osmanlı ava meraklı, Banaz’lılar da yaralı. Sivas’lıyız dediler. Uşak doğusu Sivaslı’da yurt kurdular.

Yüz yıllardır ürediler, Sivas’a sığmadıkları gibi Sivaslı’ya da sığmadılar. Sonra bir bölüğü gitti Banaz’ı kurdu. Aşağıda Karahallı, Ulubey, az ötede türküleri ile ilmik ilmik işli kilimleriyle meşhur Eşme.

Uşak’ın bu yönü az bilinir. Sivas’lıların sığındiğı bir dost elidir. Uşak, batıda Pir Sultan yarasıdır. Sivas yarısıdır.

Osman YILMAZ