İSMAİL AKDEMİR’E VEDA

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İSMAİL AKDEMİR’E VEDA

Dün İsmail abi son yolculuğuna uğurlandı. Ne yazık ki cenazesine katılamadım. Bugün ailesini ziyaret ederek taziyelerimi ilettim.

İsmail abi ile ilk kez 1990’lı yılların ortalarında Adana’da tanışmıştım. Komşumdu, hemşehrimdi. O günden sonra yollarımız birçok kez kesişti. Hayatımda iz bırakan insanlardan biri oldu.

Devlet Su İşleri’nde çalıştı ve oradan emekli oldu. Hayatı boyunca emeğiyle, alın teriyle yaşadı. Emekli olduktan sonra da çalışmaya devam etti. Dört çocuk büyütmek, bir aileyi ayakta tutmak kolay değildi. Mücadelesini hayatının son dönemine kadar sürdürdü.

Girişken, sosyal, yardımsever ve çalışkan bir insandı. Yardım ederken karşılık beklemezdi. Mertti, dikti, sözünü sakınmazdı. Doğru bildiğini çekinmeden söylerdi. Tutkulu ve heyecanlı bir kişiliğe sahipti. İnandığı değerlere sonuna kadar sahip çıktı.

1980’li yıllarda SHP’li, sonrasında CHP’liydi. Ancak onu anlatırken siyasetin ötesinde; dostluğu, samimiyeti ve insanlığı daha çok aklımda kalıyor.

İsmail abi bağlılık duygusu güçlü bir insandı. Sigarasını nasıl büyük bir tutkuyla içiyorsa, inandığı değerlere ve partisine de aynı tutkuyla bağlıydı. Liderlerine inanır, güvenir ve desteklediği insanların arkasında dururdu. Tam anlamıyla bir örgüt insanıydı. İnandığı şeylerin peşinden gider, kolay kolay vazgeçmezdi.

Benim hayatımda da önemli bir yeri vardır. Özellikle akademik hayata giriş sürecimde bana önemli katkılar sundu. Yol gösterdi, destek oldu. İsmail abinin referansı benim için her zaman değerli bir referans oldu. Hayatımın önemli dönemlerinde dokunuşları bulunan insanlardan biriydi.

Çok konuştuğumuz da oldu, çok tartıştığımız da…

Çünkü İsmail abi tutkulu, heyecanlı ve bir o kadar da inatçı biriydi. Ancak bütün bu tartışmaların temelinde kötü niyet değil, inandığı değerlere olan bağlılığı ve samimiyeti vardı.

Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki İsmail abi yalnızca benim hayatıma dokunmamış. Yardım ettiği, destek olduğu, yol gösterdiği insanların sayısı tahmin edilenden çok daha fazlaymış. Belki de bir insanın ardından söylenebilecek en güzel söz budur: Ardında güzel izler ve güzel insanlar bırakabilmek.

İyi bir hemşehrimdi.

İyi bir komşuydu.

İyi bir büyüğümdü.

Ve gerektiğinde yol gösteren bir insandı.

72 yaşında aramızdan ayrıldı. Ardında dostluklar, anılar ve dokunduğu insanların hayatlarında bıraktığı izleri bıraktı.

Bazı insanlar makamlarıyla hatırlanır, bazıları servetleriyle. Bazıları ise geride bıraktıkları insanlarla…

İsmail abi, geride kendisini sevgiyle, saygıyla ve güzel hatıralarla anacak insanlar bıraktı.

Başta ailesi ve yakınları olmak üzere, onu seven herkese sabır diliyorum.

Hak rahmet eylesin.

Nur içinde yatsın.

Ruhun şad olsun.

Devrin daim olsun.

Işıklar içinde uyu.

Seni unutmayacağız.

Prof. Dr. Erkan AKTAŞ