REZALETİN SON PERDESİ

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

REZALETİN SON PERDESİ

İçel Sanat Klübü’nün düzenlediği Cahit Sıtkı Tarancı anma etkinliğinde benden de iki kısa Tarancı şiiri okumam, günler önce istendi. Kağıttan, kitaptan, yani şiiri ezbere okumayanlara karşı bu kentte bilinen bir hasetim desem masum kalır, düşmanlığım bilinir. Bu tutumum elbette her koşulun mutlak kuralı değildir. Şair olduğunu iddia edip, günler öncesinden bildiği bir şiir etkinliğine şiir okumak üzere gidip gözünü kağıttan kaldırmadan şiir okuyanlarla sınırlıdır.

Cahit Sıtkı’nın ezbere okuduğum iki üç şiirini başka arkadaşlar alınca, bana da kısa iki şiir verdiler. Etkinlik saatine bir buçuk saat kala. Orada Hasan Baba adlı motorize bir arkadaş var. Anında, yerinde ve emir kipli yaratıcılığı vardır.

-Abi Cahit Sıtkı’nın güzel bir şiirini daha buldum. Uzun ama sen okuyacaksın dedi. Şiiri kağıttan okuyanlara iri iri laf etmişim. Bir saatte de ezberleyemem. Hatta ezberlediğim şiirler de telaşa düştü. Hayat, zulmedenden hiç olmadık bir yerde intikam alıyor.

Cahit Sıtkı Tarancı’nın hemşerisi şair Dilaver Atılgan’a yaptığım ezberle zulmünün bedelini ödetti hayat. Kıymetli Ali Diyaroğlu da fırsatı kaçırmamış, rezaletimi belgelemiş. Artık karışmıyorum. Nasıl okursanız okuyun. Yeter ki şiir okuyun.

OSMAN YILMAZ